Os nosos medios de difusión de masas obsequiáronnos, con certo detalle, de informacións, sobre certos incidentes ocorridos en Chile. Anotemos brevemente a nosa primeira reacción sobre a actuación do noso Xefe de Estado e dos erros de protocolo e de educación elemental que cometeu Don Juan Carlos.
1º Se quixese apoiar o que o seu Presidente non fose interrompido polo Presidente de Venezuela, a súa obrigación era expor unha cuestión de orde ante a persoa que presidía a reunión, solicitando que se respectasen as normas básicas para unha discusión ordenada.
2º Era xa que logo improcedente dirixirse a Chavez de modo confianzudo, tuteándolo, como era costume entre monarcas e súbditos en pasadas épocas. Parece ser que Venezuela xa non é unha provincia de "noso" Imperio, como Chavez tivese ocasión de facerlle notar.
3º Ao abandonar a reunión, irritado obviamente, por non obter a menor satisfacción dos que interviñan, nin unha resolución vigorosa por parte da Presidencia, deu mostras dun talante caprichoso raiano na chulería.
Mención aparte merecería o cualificativo de "fascista" relativo ao Sr. Aznar e á dubidosa defensa no seu favor por parte do Sr. Zapatero. Por razóns de índole biolóxica fose máis adecuado chamar neo-fascista ese Sr. ,cuxos escritos persoais e os da Institución FAES ( que el preside) destilan a nostalxia autoritaria que lle embarga e a súa adscrición ás políticas imperialistas(tamén neo-conservadoras),dos EE.UU., amplamente criticadas por diversos oradores asistentes á reunión. As mitoloxías da "raza superior" do Imperio de Roma ou do " Imperio Cara a Deus" poden incitarnos ao sorriso pola súa caducidade. Isto é un erro ao ser suplantadas pola mitoloxía dominante do "mercado" baixo a dobre éxida das multinacionais e do seu dominante actor político (no desconcerto das nacións) os EE.UU. A nosa autoproclamada e multinacional esquerda ben faría en meditar as ideas proposta por un gran sociólogo ( Alain Bihr ) sobre esta ameazadora "actualidade dun arcaísmo".
Firma: José F. Pérez Oya. Ex funcionario de NN. UU. Vigo.
1 comentario:
Estoy muy de acuerdo con tus comentarios, lo más grave del asunto es que se permitan dar lecciones de democracia y de talante, cuando, el monarca no se somete a unas elecciones, no da cuentas a los súbditos -no somos ciudadanos- es inviolable, vulnera la parte dogmática de la constitución e impide que las mujeres ejerzan sus derechos humanos y básicos.
El Rey no tiene ni porque intervenir en debates políticos, como mucho debe seguir como hasta ahora, cobrando, contemplando y viviendo, tiene sangre especial, no muere y está por encima de todo y todos, por lo que su misión es vivir de todos nosotros y apoyar a sus vástagos para que no tengan dificultades para llegar a fin de mes y como mucho -como hijo putativo de Franco- ir al valle de los caídos a darle explicaciones, el resto para los representantes debidamente elegidos.
Publicar un comentario